σπειράω
σπειράω-ῶ, rouler en spirales, A. Tat. astr. Isag. in Arat. 63, 7 Maass ; Sext. P. 1, 227 ; fig. en parl. du style, D. Phal. § 8 ||
Moy. (ao. pass.) se rouler en spirales, Nic. Th. 457 ; Paus. 10, 33, 9, etc. ||
➳ Ao. pass. part. ion. σπειρηθείς, Nic. l. c.
Étym. σπεῖρα.
σπειράω, wickeln, winden, zusammendrehen ; ἐσπειραμένον σχοινίον S.Emp. pyrrh. 1.227, wie δράκοντας ἐσπειραμένους Luc. Philops. 22 ; s. Lobeck Phryn. 204.