σπεκλάριον
σπεκλάριον, speculararius
σπεκλάριον, τό,
- = sq. [σπέκλον] 2, PHolm. 4.28: hence
- σφεκλαράριος, ὁ, = Lat. speculararius, Supp.Epigr. 7.197 (Berytus, v/vi A.D.).