σπειροῦχος
σπειροῦχος, forming a circle
σπειροῦχος, ον, (ἔχω)
- circle-holding, ring-holding, AP 6.295 (Phan.).
σπειροῦχος, ος, ον, couvert d’écailles superposées, Anth. 6, 295.
Étym. σπεῖρος, ἔχω.
σπειροῦχος, ὁ, der Kreishalter, der Zirkel ; κάρκινα σπειροῦχα Phanias 3 (VI.295).
σπειροῦχος
σπειρ-οῦχος, ὁ,
ἔχω
- forming a circle, Anth.