στεφανωτρίς
στεφανωτρίς, of or fit for a crown or wreath
στεφᾰν-ωτρίς, ίδος, ἡ,
- of or fit for a crown or wreath, Apolloph. 5; βύβλος Theopomp. Hist. 22 (c), cf. Thphr. Fr. 142: also στεφᾰν-ωτίς, μυρρίναι Id. HP 5.8.3.
στεφανωτρίς, ίδος [ᾰῐδ] adj. f. propre à faire des couronnes, Antiph. (Ath. 75c) ; Plut. Ages. 36.
Étym. στέφανος.
στεφανωτρίς, ἡ, zu Kränzen gehörig, geschickt ; μυρρίνη, Poll. 1.27 ; βίβλος, Plut. Ages. 36 ; vgl. Lobeck Phryn. 225.