στεφάνωμα
στεφάνωμα, that which surrounds, a crown
στεφᾰν-ωμα, ατος, τό,
- that which surrounds, crown, wreath, Thgn. 1001; βωμῶν Pi. I. 4(3).62(80); μεγάλαιν θεοῖν ἀρχαῖον σ. S. OC 684 (lyr.); σ. πύργων [the cityʼs] coronal of towers, the encircling towers, Id. Ant. 122 (lyr.).
- 2 a crown as the prize of victory, Pi. P. 12.5; σελίνων Id. I. 2.15.
- 3 pl., the place where crowns or garlands were sold, Ar. Ec. 303 (lyr.), Pherecr. 2.
- 4 plants used for making garlands, Cratin. 150, Thphr. HP 6.6.1, cf. Ath. 15.672f, Hsch.
- II reward, honour, glory, πλούτου, Κυράνας, Pi. P. 1.50, 9.4; παγκρατίου Id. I. 4(3).44(62); παῖδα Διὸς ὑμνῆσαι, σ. μόχθων as a reward for . ., E. HF 355 (lyr.).
στεφάνωμα, ατος (τὸ) [φᾰ]
1 enceinte, en poésie, d’ord. avec le gén. de la chose qui entoure : στ. πύργων Soph. Ant. 122, enceinte de tours ||
2 couronne, Pd. P. 12, 19 ; I. 2, 22 ; d’où fig. prix, récompense, honneur, Pd. P. 1, 96, etc. ; Eur. H.f. 355 ||
3 au plur. lieu où l’on vend des couronnes, Ar. Eccl. 303, etc. ||
4 plantes dont on se servait pour faire des couronnes, Th. H.P. 6, 6, 1.
Étym. στεφανόω.
1. krans; overdr.:
2. overdr. prijs, eerbewijs, onderscheiding, beloning:
στεφάνωμα, τό, Umgebung ; von den Ringmauern einer Stadt, στ. πύργων, Soph. Ant. 122. – Gew. Bekränzung, Kranz, Theogn. 994 ; bes. Ehren- oder Siegeskranz, παγκρατίου, Pind. I. 3.62 ; πλούτου, P. 1.50, u. öfter ; auch übh. Preis, Lohn, Schmuck, Κυράνας, 9.4 ; μεγάλαιν θεαῖν ἀρχαῖον στεφάνωμα, Soph. O.C. 690 ; vgl. Plut. Symp. 3.1 ; auch στεφάνωμα μόχθων, Eur. Herc.Fur. 355.
στεφᾰνωμα (-ωμʼ(α) acc., -ώματα acc.)
- 1crown προθύροισιν δʼ Αἰακοῦ ἀνθέων ποιάεντα φέρε στεφανώματα σὺν ξανθαῖς Χάρισσιν N. 5.54 Δωρίων αὐτῷ στεφάνωμα κόμᾳ πέμπεν ἀναδεῖσθαι σελίνων at the Isthmian games I. 2.15 Ἀπόλλωνι μὲν θ[εῶν] ἀτὰρ ἀνδρῶν Ἐχεκράτει παιδὶ Πυθαγγέλω στεφάνωμα ?fr. 333a. 7. met., τιμὰν οἵαν οὔτις Ἑλλάνων δρέπει, πλούτου στεφάνωμʼ ἀγέρωχον P. 1.50 γεγωνεῖν ὄλβιον ἄνδρα διωξίππου στεφάνωμα Κυράνας P. 9.4 δέξαι στεφάνωμα τόδʼ ἐκ Πυθῶνος εὐδόξῳ Μίδᾳ P. 12.5 κεῖνον ἅψαι πυρσὸν ὕμνων καὶ Μελίσσῳ, παγκρατίου στεφάνωμʼ ἐπάξιον I. 4.44 δαῖτα πορσύνοντες ἀστοὶ καὶ νεόδματα στεφανώματα βωμῶν (v. νεόδματος) I. 4.62
στεφάνωμα
- 1that which surrounds, a crown or wreath, Theogn., Pind.; στ. πύργων [the cityʼs] coronal of towers, Soph.
- 2a crown as the prize of victory, Pind.
- 3an honour, glory, Pind.