στρατηλατικός
στρατηλατικός, of or for a commander
στρᾰτηλ-ᾰτικός, ή, όν,
- of or for a commander, Procl. Par.Ptol. 247.
στρατηλατικός, ή, όν [ᾰᾰ] qui concerne un général, Procl. Ptol. p. 247.
Étym. στρατηλάτης.