στρατηγέτης

στρᾰτηγ-έτης, ου, ὁ,

• = στρατηγός, SIG 588.60 (Milet., ii B.C.), Ps.-Luc. Philopatr. 9; Cret. σταρταγέτας (q.v.): fem. στρᾰτηγ-έτις, ιδος, Tz. H. 12.967.