στρατευτικός
στρατευτικός, inclined to war, warlike
στρατ-ευτικός, ή, όν,
- inclined to war, warlike, Alex. 234 (Sup.).
στρατευτικός, ή, όν [ᾰ] propre au service militaire, propre à faire campagne, Chærém. (Ath. 562f) ||
Sup. -ώτατος, Alex. (Com. fr. 3, 490).
Étym. στρατεύω.
στρατευτικός, = στρατευματικός, im superlat. Chaeremon bei Ath. XIII.562f.