στρογγύλωσις
στρογγύλωσις, a rounding
στρογγύλ-ωσις, εως, ἡ,
- a rounding, Hp. Art. 61.
- II trench (?), LXX 1 Ki. 17.20 cod. A, cf. Aq., Sm., Thd. 1 Ki. 26.5.
στρογγύλωσις, εως (ἡ) [ῠ] arrondissement, rondeur, Hpc. Art. 827.
Étym. στρογγυλόω.
στρογγύλωσις, ἡ, die Rundung, das Abrunden, Hippocr. u. Sp.