συκάμινον
συκάμινον, the fruit of the συκάμινος, mulberry
σῡκᾰμιν-ον, τό,
- fruit of the συκάμινος, mulberry, Amphis 38, Arist. Rh. 1413a21, Diocl. Fr. 140, LXX Am. 7.14; its juice was used by women as a wash, Eub. 98.2, Philippid. 19.1.
- II = συκόμορον, Dsc. 1.127.
- III = σῦκον II, Sch. Ar. Ra. 1278.
- IV a disease of horses, Hippiatr. 127.
συκάμινον, ου (τὸ) [ῡᾰῑ] mûre, Eub. 3, 250 Meineke ; Philippid. (Com. fr. 4, 473) ; Arstt. Rhet. 3, 11, 15 ; Spt. Amos 7, 14.
Étym. συκάμινος.
συκάμινον, [ῡ, ῑ], τό, die Frucht der συκάμινος, die Maulbeere ; ihr Saft diente den Frauen als Schminke, Eubul. bei Ath. XIII.557f u. Philippides bei Phot.
θυσ[άμενος] ἄλ[ε]υρ[α κ]αὶ ὥ[ρι]μα συκάμι[να] καὶ σή[σαμον ἀδιά]χυτον
después de ofrecer harina de trigo, moras maduras y sésamo sin ablandar
συκάμινον
σῡκάμῑνον (ᾰ), ου, τό,
- the fruit of the συκάμινος, a mulberry, Lat. morum, Arist.