συνδιάκονος
συνδιάκονος, fellow-servant
συνδιάκονος [ᾱ], ὁ,
- fellow-servant, Posidipp. 26.1.
συν·διάκονος, ου (ὁ) [ᾱ] aide d’un serviteur, Posidipp. (Ath. 376d) ||
➳ ἡ σ. Clém. 536.
συνδιάκονος, [ᾱ], Mitdiener, Posidipp. bei Ath. IX.376d.