συνταχύνω
συνταχύνω, to hurry on
συντᾰχύνω,
- hurry on, τὴν ἐπιχείρησιν Hdt. 3.71; τὸν βίον Id. 2.133: abs., Id. 3.72, Orib. 46.24.2.
- 2 intr., correspond in rapidity of its course, of a disease, Ruf. Ren.Ves.Praef. 2.
συν·ταχύνω [ᾰῡ]
1 tr. hâter, presser vivement, Hdt. 3, 71 ||
2 intr. se hâter, Hdt. 3, 72 ; fig. Hdt. 2, 133.
συνταχύνω, mit od. zugleich beschleunigen, beeilen helfen, ἐπιχείρησιν, Her. 3.71. – Auch intr., sich beeilen, Her. 3.72 ; ὁ βίος συνταχύνει, das Leben eilt zu Ende, 2.133.
συνταχύνω
fut. υνῶ
- Ito hurry on, τι Hdt.
- IIintr., ὁ βίος συνταχύνει life hastens to an end, Hdt.