συντακτός
συντακτός, constructed with
συντακ-τός, ή, όν,
- constructed with (cf. συντάσσω II 5), ὀρθῇ πτώσει Stoic. 2.59: also abs., πρᾶγμα συντακτὸν περί τινος, as a definition of κατηγόρημα, Apollod. ibid., cf. Diog.Bab. ib. 3.213.
συντακτός, ή, όν, mis en ordre, arrangé, composé, DL. 7, 64.
Étym. συντάσσω.
συντακτός, adj. verb. von συντάσσω, zusammengeordnet, festgesetzt, DL. 7.58, 64.