συν-ταράττω, Ion. συνταράσσω 1. (totaal) in verwarring brengen: σὺν δ’ ἵππους ἐτάραξε hij bracht de paarden in verwarring Il. 8.86 (tmes.); in de war sturen: σὺν δ’ ἡμῖν δαῖτα ταράξῃ (opdat hij niet) ons hele feest in de war stuurt Il. 1.579 (tmes.); τήν τε κρήνην ... συνετάραξαν en zij hebben de bron troebel gemaakt Hdt. 9.49; νόμοι ... πάντες ξυνεταράχθησαν alle vaste regels werden met voeten getreden Thuc. 2.52.4. 2. verontrusten, in rep en roer brengen: ἵνα δὲ μὴ συνταράξῃ τὴν Ἑλλάδα om Griekenland niet in rep en roer te brengen Hdt. 3.138.2; ἔχθρᾳ δὲ πᾶσαι συνταράσσονται πόλεις steeds raken steden door persoonlijke vijandschap in beroering Soph. Ant. 1080; van pers.: τί συντετάραξαι; wat sta jij daar bedremmeld te kijken? Aristoph. Lys. 7; teweegbrengen: συνταράξαι πόλεμον oorlog ontketenen Plut. Arist. 20.2.