συντάραξις
συντάραξις, total disturbance
συντάραξις [τᾰρ], εως, ἡ,
- total disturbance, in medic. sense, Hp. VM 21 (pl.), Arist. Pr. 859a26: generally, τῶν στρωμάτων Plu. QConv. 2.728b.
συντάραξις, εως (ἡ) [τᾰ] trouble profond, bouleversement, Hpc. V. med. 17 ; Arstt. Probl. 1, 4 ; Plut. M. 728b.
Étym. συνταράσσω.
συντάραξις, ἡ, gänzliche Verwirrung ; Arist. Probl. 1.4 ; Plut. Symp. 8.7.4.