σωρός

σωρός, ὁ,

• heap, esp. heap of corn, Hes. Op. 778, Theoc. 7.155; σ. σίτου Hdt. 1.22; πυρῶν Plu. QConv. 2.697b (but σιρῷ is prob. cj.); of other things, σ. ψήγματος Hdt. 6.125; ἀκανθέων Id. 2.75; ξύλων, λίθων, νεκρῶν, X. HG 4.4.12; λίθινος σ. APl. 16.254: abs., heap or mound of earth, X. Vect. 4.2 (pl.), Diph. 100.
• • • 2 generally, heap, quantity, χρημάτων, κακῶν, ἀγαθῶν, Ar. Pl. 269, 270, 804: opp. a definite number or quantity, Arist. Metaph. 1044a4, 1084b22; σ. ἢ ὁρμαθὸν ψάμμου Id. de An. 419b24: prov., κόγχην προπάροιθεν ἔχειν σωρῶν, of contentment. Epigr.Gr. 446 (Palestine).
    • 3 as Adj., πυροῦ σωροῦ, of a quality of corn, PGiss. 63.7 (ii A.D.), Ostr. 774 (cf. p.437), al.

σωρός, ὁ, der Haufen ; bes. der Getreidehaufen, Hes. O. 780 ; auch σωρὸς σίτου, Her. 1.22 ; σωρὸς ψήγματος, 6.125 ; jeder angehäufte Vorrat, überh. Menge, Fülle, χρημάτων, κακῶν, ἀγαθῶν, Ar. Plut. 269, 270, 804 ; σίτου, ξύλων, λίθων, Xen. Hell. 4.4.16 u. Sp., wie Luc. pro merc.cond. 13 ; Zenob. 1.10.

σωρός, οῦ, ὁ, σορός

• • • 1a heap, Lat. acervus, Hes., etc.
    • 2generally, a heap, quantity, Ar.