τανταλίζω

ταντᾰλ-ίζω,

• wave about, Anacr. 78; ἐταντάλιζεν· ἔτρεμεν, ἐτανταλίχθη· ἐσείσθη, and τανταλίζεται· σαλεύεται, Hsch.:—prov., in Med., τὰ Ταντάλου τάλαντα τανταλίζεται he weighs in purse as much as Tantalus, v. Τάνταλος sub fin., Zen. 6.4.

τανταλίζω, wie ταλαντίζω, = τανταλεύω ; Hesych. erkl. ἐτανταλίσθη, ἐσείσθη, u. intr. ἐταντάλιζεν, ἔτρεμεν. sprichwörtlich τὰ Ταντάλου τάλαντα τανταλίζεται, er wiegt an Vermögen so schwer wie Tantalus, Ar. bei Suid.; vgl. Zenob. 6.7 Apostol. 18.14.