τανταλόω Save Bailly 2024 Grieks Nederlands Pape τανταλόω-ῶ [ᾰλ] foudroyer (comme fut frappé Tantale) Soph. Ant. 134. Étym. Τάνταλος. τανταλόω [Τάνταλος] alleen ptc. aor. pass. τανταλωθείς, neerstorten: ἐπὶ γᾷ πέσε τανταλωθείς hij stortte neer en viel ter aarde Soph. Ant. 134. τανταλόω, wie ταλαντόω, = τανταλεύω, schwanken, bewegen, Soph. Ant. 135, τανταλωθείς, geschleudert.