Logeion | τανυήκης

τᾰνυ-ήκης, ες, (ἀκή)

= ταναήκης, with long point or edge, ἄορ Il. 14.385, Od. 10.439, al.
- II tapering, ὄζοι Il. 16.768.

τανυ·ήκης, ης, ες [ᾰ]

1 à longue pointe, à pointe aiguë, Il. 14, 385 ; Od. 10, 439, etc. ||

2 qui s’allonge, en parl. de branches qui s’entrechoquent par l’effet de la tempête, Il. 16, 768.

Étym. τανυ-, ἀκή ; cf. ταναήκης.

τανυ-ήκης -ες [~ ἀκή] met spitse punt.

τανυήκης, ες, wie ταναήκης, mit langer Spitze, Schneide ; τανύηκες ἄορ, Il. 16.473, Od. 11.231 ; auch ὄζοι, Il. 16.768, weit ausgestreckt.

τανυήκης

[τανύω + *ἀκή, point, edge. Cf. ταναήκης.]

Neut. τανύηκες.

- 1
  Having a fine edge, sharp.
  Epithet of swords Il. 14.385, Il. 16.473:=Od. 10.439=Od. 11.231, Od. 22.443.
- 2
  With slender points: ὄζους Il. 16.768.

τανυήκης , ες: with thin edge or point, keen, tapering, Il. 16.768.

τανυήκης τᾰνυ-ήκης, ες τανύω, ἀκή

Menu