τελείω
τελεί-ω, Ep. for τελέω (q.v.).
τελείω (seul. prés. et impf.) épq. c. τελέω, Il. 1, 5, 9, 456 ; 15, 593 ; Od. 6, 234 ; 14, 160, etc.
τελείω, ep. statt τελέω.
τελείω
See τελέω.
τελείω : see τελέω.