τελείωμα

τελεί-ωμα, ατος, τό,

• completion, τῆς οἰκίας Arist. Ph. 246a17; τῆς ψυχῆς Aq. Jb. 12.2, Eun. VS p.500 B.
• • • 2 Thess. τελείουμα, dedication on the occasion of τελείωσις II, IG 9(2).1235 (Phalanna, ii B.C.).