τελειουργέω
τελειουργέω, perfect, complete
τελειουργέω,
- perfect, complete, Thphr. CP 2.9.6, Ph. 1.8, Gloss.
τελειουργέω-ῶ, achever, accomplir, Th. C.P. 2, 9, 6 ; Phil. 1, 8.
Étym. τέλειος, ἔργον.
τελειουργέω, vollenden, Theophr. u. a.Sp.