τελματιαῖος
τελματιαῖος, of a marsh
τελμᾰτ-ιαῖος, α, ον,
- of a marsh, [ὕδατα] τ. stagnant waters, Arist. Mete. 353b24; [ζῷα] Id. HA 487a27; βάτραχοι ib. 626a9; ποταμοί Id. GA 741b2.
τελματιαῖος, α, ον [ᾰ] de marais, de marécage, de mare, Arstt. H.A. 1, 1, 15 ; 9, 40, 37, etc.
Étym. τέλμα.
τελματιαῖος, zum Sumpfe od. Moraste gehörig, im Sumpfe lebende Tiere ; ὕδωρ, βάτραχος, Arist. H.A. 1.1, 9.40.