τετρακίων
τετρακίων, with four pillars
τετρᾰ-κίων [ῑ], ον, gen. ονος,
- with four pillars, Orph.Εὐχή 39.
τετρα·κίων, ων, ον, gén. ονος [ᾰῑ] soutenu par quatre colonnes, Orph. H. Mus. 39.
Étym. τ. κίων.
τετρακίων, gen. ονος, mit od. von vier Säulen, Orph. ad Mus. 39.