τετρακτύς

τετρακτύς, ύος, ἡ, (τετράς) Pythagorean name for

• the sum of the first four numbers, i.e. 10 (= 1+2+3+4), ναὶ μὰ τὸν ἁμετέρᾳ ψυχᾷ παραδόντα τετρακτύν, παγὰν ἀενάου φύσεως Carm.Aur. 48, cf. S.E. M. 7.94, TheoSm. p.94 H., Hierocl. in CA 20 p.465 M.
• • II the four terms (6:8:9:10) of the proportion corresponding to the chief musical intervals, Nicom. Exc. 7, 10; also their sum +1 (= 36), ibid.; the sum of the first 8 numbers, Plu. Isid. 2.381f.

τετρακτύς, ύος, ἡ, die Zahl 4, bes. bei den Pythagoreern, bei denen sie Wurzel u. Quelle aller Dinge hieß, ῥίζωμα, παγὰ ἀενάου φύσεως, Pyth. carm. aur. 48 ; Luc. Philopatr. 12.