τετράκωλος
τετράκωλος, with four limbs
τετρά-κωλος, ον,
- with four limbs, μηχανή Rev.Phil. 44.251 (Didyma, ii B.C.).
- 2 in four sections, [σύριγγες] Nicom. Harm. 10.
- 3 of four members, περίοδος Sch. D. 2.3; τετράκωλον, = quadrimembris sententia, Gloss.
τετρά·κωλος, ος, ον [ᾰ] à quatre membres, Naz. Carm. 14, 47.
Étym. τ. κῶλον.
τετράκωλος, viergliederig, vierfüßig, Sp.