τετρακότυλος
τετρακότυλος, holding four cotylae
τετρᾰκότῠλ-ος, ον,
- holding four κοτύλαι, κύλιξ Hp. Int. 28, Theophil. 2, cf. Alex. 176, PSI 5.535.7 (iii B.C.), Inscr.Délos 1429 Bi 54 (ii B.C.), 1432 Ab ii 28 (ii B.C.):—also τετρᾰκοτῠλ-ιαῖος, α, ον, πλῆθος S.E. P. 3.94.
τετρα·κότυλος, ος, ον [ᾰῠ] de quatre cotyles (un peu plus de cinq litres) Théophile com. (Ath. 472d) ; Alex. (Ath. 484c).
Étym. τ. κοτύλη.
τετρακότυλος, vier Kotylen haltend ; κύλιξ, Theophil. com. bei Ath. XI.472d ; κώθων, Alexis ib. p. 483e.