τιμαλφέω

τῑμαλφ-έω,

• do honour to, τ. λόγοις νίκαν Pi. N. 9.54; θεοὺς τοῖσδε τ. χρεών A. Ag. 922; μολόντα τ. celebrate any oneʼs arrival, Id. Eu. 15:—Pass., σκήπτροισι τιμαλφούμενος ib. 626; ὑπʼ ἀστῶν . . τ. ib. 807:— rare in Prose, τ. τοὺς θεούς Arist. Pol. 1336b19; and in later Poetry, τ. τὰν σὰν . . θυμέλαν Sammelb. 6699.2 (iii B.C.):—Epich. (Fr. 214) ridiculed Aeschylus for his use of this word.

τιμαλφέω, [ῑ], verehren, verherrlichen ; ὑπὲρ πολλῶν τιμαλφεῖν λόγοις νίκαν, Pind. N. 9.54 ; μολόντα, Jemandes Ankunft feiern, Aesch. Eum. 15 ; τοὺς θεούς, Ag. 896 ; ἄνδρα διοσδότοις σκήπτροισι τιμαλφούμενον, Eum. 596 ; Sp., auch in Prosa, wie Arist. Polit. 7.17, θεούς ; Phot. erkl. τιμαλφούμενος, τιμὴν εὑρηκώς.

τῑμαλφέω

• 1do honour to εὔχομαι ταύταν ἀρετὰν κελαδῆσαι σὺν Χαρίτεσσιν, ὑπὲρ πολλῶν τε τιμαλφεῖν λόγοις νίκαν N. 9.54

τιμαλφέω τῑμαλφέω, fut. -ήσω

• to do honour to, Aesch.