Logeion | τιμάοχος

τῑμάοχος, ον, v. τιμοῦχος.

τιμά·οχος, ος, ον [ῑᾱ] honoré, célébré, Hh. Ven. 31, Cer. 269.

Étym. τιμή, ἔχω ; cf. τιμοῦχος.

τιμάοχος, [ῑ], poet. statt τιμοῦχος, Ehre, ein Ehrenamt habend, geehrt, verehrt, H.h. Ven. 31, H.h. Cer. 269.

τιμάοχος τῑμά-οχος, ον, ἔχω

Menu