τονικός
τονικός, of or for stretching, capable of extension
τον-ικός, ή, όν,
- of or for stretching, capable of extension, ὄρνιθες κατὰ πτέρυγας τονικοί Arist. PA 693b12.
- 2 Mus., τὸ τονικὸν [χρῶμα] (opp. τὸ ἡμιτόνιον (fort. ἡμιόλιον, cf. Cleonid. Harm. 7) and τὸ μαλακόν), one of the three forms of χρῶμα or chromatic scale, S.E. M. 6.51.
- 3 of or for accents, τονικὰ παραγγέλματα A.D. Adv. 181.9 (so περὶ τ. π., treatise by Jo.Alex.); τὸ -κόν A.D. Pron. 35.13.
- 4 resulting from τόνος II.4, κίνησις, of God, opp. μεταβατικῶς κινούμενος, Stoic. 2.149, cf. 147, al.
- 5 contractile, ἐνέργεια, of a muscle, Gal. 4.436; [πέπερι] στομάχου -ώτερον Id. 6.265. Adv. -κῶς Id. 4.435.
τονικός, ή, όν
I qui concerne la tension :
1 qui tend ou peut tendre, Phil. ||
2 qui se tend, Arstt. P.A. 4, 12, 14 ||
II t. de mus. et de métr. qui concerne le ton ou l’intonation ; subst. τὸ τονικόν :
1 le ton entier p. opp. à ἡμιτόνιον, Sext. M. 6, 51 ||
2 l’accentuation, Dysc. Pron. 43b.
Étym. τόνος.
τονικός, durch Spannung bewirkt, tönend, in einem Tone bestehend, Sp.; – τὸ τ., der ganze Ton, S.Emp.