τομίς
τομίς, knife
τομ-ίς, ίδος, ἡ,
- knife, LXX Pr. 24.37 (30.14).
τομίς, ίδος [ῐδ] adj. f. tranchant : μύλαι τομίδες, Spt. Prov. 30, 14, dents molaires tranchantes comme des ciseaux.
Étym. τέμνω.
τομίς, ίδος, ἡ, = τομεύς 2, LXX.