τομός

τομός, ή, όν, (τέμνω)

• cutting, sharp, Pl. Ti. 61e, Timo 4 (Comp.); v.l. for τολμηρόν in D. 25.24; ὁ μὲν σφαγεὺς ἕστηκεν ᾗ τομώτατος as it will cut sharpest, S. Aj. 815.
• • • 2 metaph., λόγος -ώτερος σιδήρου Ps. Phoc. 124. cf. Ep.Hebr. 4.12; of persons, οἱ -ώτατοι the sharpest, hottest, Call. Fr. 78 codd.; ἐρέω τιτομώτερον ἣ ἀπὸ δάφνης Id. Del. 94 codd.; πράξεις -ώτεραι Luc. Tox. 11; cf. τορός. Adv. -μῶς sharply, clearly, Hsch. s.v. τμήδην.

τομός, (τέμνω), schneidend, teilend, übh. scharf ; Phot. erklärt τὸ τμητικόν ; im posit. selten : Plat. Tim. 61e ; ἰταμὸν γὰρ ἡ πονηρία καὶ τομὸν καὶ πλεονεκτικόν, Dem. 25.24, wo Bekker τολμηρόν liest ; Kompar. τομώτερος Phocyl. 116 ; superl. τομώτατος Soph. Aj. 826.
• Adv ., Callim. fr. 78.

τομός, ή, όν verb. adj. of τέμνω

• cutting, ἕστηκεν ᾗ τομώτατος is placed as it will cut sharpest, Soph.