τρηχαλέος
τρηχᾰλέος, η, ον, poet. for τρηχύς, Pancrat. Oxy. 1085.11, Marc. SId. 27, AP 5.291.6 (Agath.), 6.63 (Damoch.), 64 (Paul.Sil.), APl. 16.113 (Jul.).
τρηχαλέος, α, ον [χᾰ] ion. c. τραχύς, Anth. 5, 292 ; 6, 63, etc. ; Nonn. D. 45, 290.
τρηχαλέος, ion. statt des ungebr. *τραχαλέος, p. statt τρηχύς ; oft Anth., ἀκόνη Paul.Sil. 50 (VI.64), βάτος Agath. 25 (V.292).
τρηχαλέος
τρηχᾰλέος, η, ον,
poetic for τρηχύς, Anth.