τρηματόεις
τρηματόεις, porous
τρημᾰτ-όεις, εσσα, εν,
- porous, λίθος τ. pumice stone, AP 6.62 (Phil.).
τρηματόεις, όεσσα, όεν [ᾰ] criblé de trous, troué, Anth. 6, 62.
Étym. τρῆμα.
τρηματόεις, εσσα, εν, durchlöchert, löcherig, mit vielen Löchern, λίθος, Bimsstein, Philp. 17 (VI.62).
τρηματόεις
from τρῆμα
τρημᾰτόεις, εσσα, εν
- porous, Anth.