τρυχηρός

τρῡχ-ηρός, ά, όν,

• ragged, tattered, worn out, τρυχηρὰ περὶ τρυχηρὸν . . χρόα λακίσματα E. Tr. 496.
• • II wearing, tormenting, grievous, τρυχηρᾷ καὶ πολυμερίμνῳ βασάνῳ περιπεσόντες Vett.Val. 109.1.

τρυχηρός, [ῡ], zerlumpt, zersetzt, überhaupt abgerissen, abgenutzt, erschöpft ; bes. von Kleidern u. vom menschlichen Leibe ; Eur. Tr. 496, τρυχηρὰ περὶ τρυχηρὸν εἱμένην χρόα πέπλων λακίσματα ; VLL, erkl. ῥακώδης.

τρυχηρός τρῡχηρός, ά, όν τρῦχος

• ragged, tattered, Eur.