τρωγάλιον
τρωγάλιον, dessert fruit
τρωγάλιον, ου (τὸ) [ᾰ] friandises de dessert, dessert, particul. de fruits secs (noix, amandes, etc.) que l’on croque, Pd. fr. 94 ; Arstt. fr. 100 ; Plut. M. 133c ; d’ord. au pl. Ar. Pax 772, etc.
Étym. τρώγω.
τρωγᾰλιον
- 1dessert fruit δείπνου δὲ λήγοντος γλυκὺ τρωγάλιον καίπερ πεδʼ ἄφθονον βοράν (i. e. σκόλιον: cf. μεταδόρπιος) fr. 124c.