τρύχωσις
τρύχωσις, exhaustion, distress
τρύχωσις [ῡ], εως, ἡ,
- exhaustion, distress, Max.Tyr. 34.2 (pl.).
τρύχωσις, εως (ἡ) [ῡ] action d’user, d’épuiser, M. Tyr. 34, 2.
Étym. τρυχόω.
τρύχωσις, ἡ, das Aufreiben, die Erschöpfung, Plage, Qual, Max.Tyr. u. a.Sp.