φεύζω
φεύζω, to cry φεῦ
φεύζω,
- cry φεῦ, cry woe, τί τοῦτʼ ἔφευξας; A. Ag. 1308.
φεύζω (seul. ao. ἔφευξα) se lamenter, litt. « dire φεῦ », Eschl. Ag. 1308.
Étym. cf. αἰάζω de αἰαῖ, οἴζω de οἴ, οἰμώζω de οἴμοι.
φεύζω, φεῦ rufen, »weh« rufen über Etwas, τί, τί ταῦτʼ ἔφευξας Aesch. Ag. 1281.
φεύζω,
- to cry φεῦ, cry woe, only found once, τί τοῦτʼ ἔφευξας; Aesch.