φερώνυμος
φερώνυμος, bearing the name of, named after
φερώνῠμ-ος, ον,
- bearing the name of, named after, τινός Nic. Th. 666, Orph. A. 719, Coluth. 246, Theol.Ar. 19, Nonn. D. 13.69; ἔκ τινος Id. 5.71: well-named, like ἐπώνυμος, Ael. NA 17.8. Adv. -μως Arist. Mu. 399a19, Heraclit. All. 22.
φερ·ώνυμος, ος, ον [ῠ] dont le nom convient, qui porte un nom significatif, bien nommé, Nic. Th. 666 ; El. N.A. 17, 8 ; Col. 242, etc. ; φ. τινος, Orph. Arg. 717, nommé d’après qqe ch.
Étym. φέρω, ὄνομα.
φερώνυμος, den Namen von einer bestimmten Veranlassung tragend, führend, den Namen nach Etwas habend, c. gen. Dah. den Namen mit Wahrheit führend, bes. sp.D., wie Nic. Th. 666 Nonn. D. 8.75, Coluth. 246, Christodor. 1.32 ; Schol. Lycophr. 1 ; Ael. H.A. 17.8.
• Adv ., Arist. mund. 6, Heraclid. alleg. 22.
• Adv ., Arist. mund. 6, Heraclid. alleg. 22.