φιλάργυρος
φιλάργυρος, fond of money, covetous
φῐλάργῠρ-ος, ον,
- fond of money, avaricious, S. Ant. 1055, Fr. 587, Pl. R. 347b, PPetr. 3 p.150 (iii B. C.), Phld. Ind.Sto. 19, Ev.Luc. 16.14, etc.; Sup. -ώτατος X. Mem. 3.1.10, 3.13.4.
φιλ·άργυρος, ος, ον [ῐῠ] qui aime l’argent, avare, Soph. Ant. 1055 ; τὸ φιλάργυρον, Plat. Rsp. 347b, l’amour de l’argent ||
Sup. -ώτατος, Xén. Mem. 3, 1, 10 ; 3, 13, 4.
φιλάργυρος, geldliebend, geldgierig, übh. habsüchtig ; Soph. Ant. 1042 ; Plat. Gorg. 515e u. sonst ; φιλαργυρώτατος Xen. Mem. 3.1.10 ; Pol. 9.25.
Strong 5366
**
loving money, avaricious: Lk 16:14, II Ti 3:2.†
φιλάργυρος
φῐλ-άργῠρος, ον,
- fond of money, covetous, Soph., Xen., etc.; Sup. φιλαργυρώτατος, Xen.:— τὸ φιλάργυρον φιλαργυρία, Plat.