φθερσίβροτος
φθερσίβροτος, destroying humans
φθερσί-βροτος, ον,
- = φθισίμβροτος (q. v.), Epigr. in Paus. 3.8.9.
φθερσί·βροτος, ος, ον, qui fait périr les mortels, Epigr. (Paus. 3, 8, 5) ; Anth. 6, 158.
Étym. φθείρω, βροτός.
φθερσίβροτος, oder richtiger φθερσίμβροτος, Menschen verderbend, tötend, Epigr. bei Paus. 3.8.5. S. φθισίμβροτος.