φθίνασμα
φθίνασμα, a declining, sinking
φθῐν-ασμα, ατος, τό,
- declining, sinking, ἡλίου φθινασμάτων A. Pers. 232 (troch.).
φθίνασμα, ατος (τὸ) [ῐ] déclin ou décours d’un astre, Eschl. Pers. 232.
Étym. φθίνω.
φθίνασμα, τό,
1) das Abnehmen, Schwinden, ἡλίου, das Hinschwinden, Untergehen der Sonne, Aesch. Pers. 228.
2) Verzehrung, Auszehrung, Sp.
1) das Abnehmen, Schwinden, ἡλίου, das Hinschwinden, Untergehen der Sonne, Aesch. Pers. 228.
2) Verzehrung, Auszehrung, Sp.
φθίνασμα
φθίνασμα (ῐ), ατος, τό,
- as if from φθινάζω, a declining, sinking, Aesch.