φιλάνωρ
φιλάνωρ, fond of one’s husband, conjugal
φῐλάνωρ [ᾱ], ορος, ὁ, ἡ, Dor. for φιλήνωρ,
- fond of a man, amorous, conjugal, στίβοι, τρόποι, A. Ag. 411 (lyr.), 856; πόθος Id. Pers. 136 (lyr.):—φιλήνωρ only in late Ep., Musae. 267, Coluth. 213.
- II kindly, ξείνων φ. τιμά B. 1.40; fond of men, of dolphins, βιοτά Pi. Fr. 236.
φιλ·άνωρ, v. φιλήνωρ.
φιλάνωρ, ορος, dor. = φιλήνωρ ; Aesch. frg. 260 ; πόθος Pers. 133, u. öfter.
φῐλᾱνωρ
- 1loving men φιλάνορα δʼ οὐκ ἔλιπον βιοτάν (sc. οἱ δελφῖνες) fr. 236.
φιλάνωρ
φῐλ-ά_νωρ, ορος, ὁ, ἡ,
ἀνήρ
Doric for φιλήνωρ
- fond of oneʼs husband, conjugal, Aesch.