φιλάοιδος

φῐλ-άοιδος [ᾰ], ον,

• fond of singing or singers, Theoc. 28.23; τέττιξ AP 9.372; musical, κερκίς ib. 6.47 (Antip. Sid.): Sup. -ότατος Epic. ap. D.Chr. 32.84.