φιλαπεχθής
φιλαπεχθής, fond of making enemies, quarrelsome
φῐλᾰπεχθ-ής, ές,
- = foreg., fond of making enemies, quarrelsome, Plb. 12.25.6; λοιδορία Id. 5.28.4. Adv. -θῶς, κατηγορεῖν Id. 32.10.3.
φιλ·απεχθής, ής, ές [ῐᾰ] malveillant, haineux, hargneux, méchant, Pol. 5, 28, 4 ; 12, 25, 6.
Étym. φ. ἀπεχθάνομαι.
φιλαπεχθής, ές, Feindschaft liebend, zanksüchtig, streitsüchtig, Andere gern kränkend, beleidigend ; Pol. 12.25.6 ; λόγοι 32.1.2.
• Adv., φιλαπεχθῶς κατηγορεῖν τινος Pol. 32.20.3.
• Adv., φιλαπεχθῶς κατηγορεῖν τινος Pol. 32.20.3.