φυγαδεία
φυγαδεία, exile, banishment
φῠγᾰδ-εία, ἡ,
- exile, banishment, Plb. 6.14.7, Vett.Val. 94.1.
- II body of fugitives, LXX Ez. 17.21 cod. Alex.
φυγαδεία, ας (ἡ) [ῠᾰδ]
1 exil, bannissement, Pol. 6, 14, 7 ||
2 au plur. les exilés, Spt. Ezech. 17, 20.
Étym. φυγαδεύω.
φυγαδεία, ἡ, das Vertreiben, Verbannen, die Flucht, Verbannung, Sp., wie Pol. 6.14.7.