φυγαδευτικός
φυγαδευτικός, banishing
φῠγᾰδ-ευτικός, ή, όν,
- banishing, τινος Hld. 8.11.
- II φ. χρήματα the property of exiles, Phot. s.v. μαστῆρες.
φυγαδευτικός, ή, όν [ῠᾰ] qui bannit, Clém. 197 ; Hld. 8, 11.
Étym. φυγαδεύω.
φυγαδευτικός, vertreibend, verbannend, Clem.Al.