φυγαδεῖον
φυγαδεῖον, place of refuge
φῠγᾰδ-εῖον, τό,
- place of refuge, φυγαδεῖα δούλων LXX 2 Es. 4.15: written φυγάδιον ib. Nu. 35.15.
φυγαδεῖον, ου (τὸ) [ῠᾰ] lieu de refuge, lieu d’asile, Spt. Num. 35, 15.
Étym. φυγαδεύω.
φυγαδεῖον, τό, Zufluchtsort, Freistatt, LXX.