χελιδόνειος
χελῑδ-όνειος, ον, v. χελιδόνιος.
χελιδόνειος, ος, ον [ῑ] semblable à l’hirondelle : χελιδόνειοι ἰσχάδες, Poll. 6, 81, ou subst. χελιδόνειοι, Epigen. (Ath. 75d) figues noirâtres ; χελιδόνειος δασύπους, Diph. (Ath. 401a) lièvre au poil noirâtre sur le dos et blanc sur le ventre.
Étym. χελιδών.
χελιδόνειος, [ῑ], der Schwalbe gehörig, ähnlich, σῦκα Ath. III.75d aus Epigenes, vgl. χελιδόνιος.
χελιδόνειος
χελῑδόνειος, ον,
v. χελιδόνιος.