χείρωμα
χείρωμα, that which is conquered, a conquest
χείρ-ωμα, ατος, τό,
- that which is subdued, a conquest, δούλης θανούσης, εὐμαροῦς χειρώματος A. Ag. 1326.
- 2 deed of violence, ἄφαντος ἔρρει θανασίμῳ χ. S. OT 560.
- II a work wrought by the hand, τυμβοχόα χ., of earth thrown up (v. τυμβοχόος), A. Th. 1027.
χείρωμα, ατος (τὸ) ce qu’on fait de sa propre main : χειρώματα τυμβοχόα, Eschl. Sept. 1022, offrandes que l’on verse de ses propres mains sur un tombeau ; en mauv. part : χείρωμα θανάσιμον, Soph. O.R. 560, action qui donne la mort de la propre main de qqn, c. à d. mort donnée par la main d’un homme, meurtre ; χείρωμα εὐχερές (sel. d’autres εὐμαρές), Eschl. Ag. 1326, meurtre facile.
Étym. χειρόω.
1. slachtoffer:
2. geweld:
3. handwerk:
χείρωμα, τό,
1) das mit der Hand Getane, Verrichtete, τυμβοχόα χειρώματα, mit eigener Hand ausgegossene Totenopfer, Aesch. Spt. 1013.
2) das Ueberwältigte, Bezwungene, das leicht zu Ueberwältigende, Aesch. Ag. 1299 ; – θανάσιμον χείρωμα, tödliche Bewältigung, d.i. gewaltsamer Tod, Soph. O.R. 560.
1) das mit der Hand Getane, Verrichtete, τυμβοχόα χειρώματα, mit eigener Hand ausgegossene Totenopfer, Aesch. Spt. 1013.
2) das Ueberwältigte, Bezwungene, das leicht zu Ueberwältigende, Aesch. Ag. 1299 ; – θανάσιμον χείρωμα, tödliche Bewältigung, d.i. gewaltsamer Tod, Soph. O.R. 560.
χείρωμα
from χειρόω
χείρωμα, ατος, τό,
- Ithat which is conquered, a conquest, Aesch.
- 2a deed of violence, assault, Soph.
- IIa work wrought by the hand, τυμβοχόα χ., of earth thrown up, Aesch.